House ve techno'nun kanonik kayıtları çoğu zaman albümler kadar 12 inçlik teklilerdir. Bu seçki Chicago house'un temellerini, Detroit techno kanonunu ve Avrupa'nın bu seslere verdiği yanıtı izler.
CHICAGO HOUSE TEMELLERİ (1984-1991)
Çeşitli Sanatçılar - The House Sound of Chicago dizisi (DJ International, 1986-1988): Chicago'nun ilk house dalgasının belgesi. Larry Heard, Jesse Saunders, Frankie Knuckles, Jamie Principle; kurucu kuşak klasik kayıtlarıyla. Aynı dönemin Trax Records single'larıyla ("Washing Machine", "Baby Wants to Ride") birlikte, house müziğin ne olduğunu ve duygusal olarak neler yapabileceğini tanımlayan parçalar. Hem tarihsel belge olarak hem müzik olarak vazgeçilmez.
Larry Heard (Mr. Fingers) - "Washing Machine" / "Can You Feel It" (Trax, 1986): deep house'un duygusal çekirdeğini oluşturan parçalar. Sıcaklık, özlem, gospelden türeyen topluluksal manevi arayış duygusu; hepsi synthesizer, davul makinesi ve yer yer en az vokalle elde edilir. Türün ne olduğunu anlamadan önce yalnızca bir house sanatçısı dinleyebilecekseniz, o Larry Heard'dür.
Marshall Jefferson - "Move Your Body" (Trax, 1986): şirkete göre "ilk house müzik marşı". Parçayı açan piyano akor dizisi binlerce plak doğuran piyano-house şablonunu kurdu. Jefferson'ın vokali soul müziğin dolaysızlığını tümüyle elektronik bir bağlama taşır.
DETROIT TECHNO KANONU (1985-1998)
Derrick May (Rhythim Is Rhythim) - "Strings of Life" (Transmat, 1987): belirleyici Detroit techno single'ı. Piyano, 909 ve synthesizer'dan oluşan, kaydedilmiş duygusal olarak en etkileyici elektronik parçalardan biri olmayı sürdüren birkaç dakika. May'in aynı yılki "Beyond the Dance"i daha yalın yapısıyla kompozisyon yelpazesini gösterir. Bu parçalar 1987'de yapılmış gibi değil, kalıcı bir şimdide yapılmış gibi duyulur.
Çeşitli Sanatçılar - Techno! The New Dance Sound of Detroit (10 Records/Virgin, 1988): Detroit techno'yu İngiliz ve Avrupalı dinleyicilere tanıtan ve rave kültürü patlamasına katkıda bulunan derleme. Juan Atkins, Derrick May, Kevin Saunderson (Inner City'nin "Big Fun"ı), Eddie Fowlkes ve başkalarının kurucu kayıtları. Elektronik müziğin uluslararası aktarımı tarihindeki en önemli tek belgelerden biri; "techno" adının geniş çapta yerleşmesine de yardım etti.
Underground Resistance - Interstellar Fugitives (Underground Resistance, 1998): Mike Banks ile Jeff Mills'in kurduğu şirketin albüm uzunluğundaki en eksiksiz bildirisi (Mills bu dönemde artık gruptan ayrılmıştı). Siyasi içerik (kurumsal karşıtı, topluluk yanlısı, açıkça siyah radikal) müzikal ciddiyetle eşleşir: caz, funk ve techno'nun kesişiminde karmaşık besteler. Techno'yu müzikal olduğu kadar siyasi bir pratik olarak anlamak için vazgeçilmez.
AVRUPA'NIN YANITI (1992-1994)
Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92 (Apollo/R&S, 1992): Richard James'in Detroit etkisini kendi tını hayal gücüyle birleştiren erken kayıtları. Genç yaşta yapılmış ama deneyimli bir yetişkinin kompozisyon olgunluğuna sahip parçalar. "Xtal", "Tha", "Ptolemy"; melankolik, sıcak, teknik olarak özgün. 1990'ların en etkili elektronik albümlerinden biri.
Aphex Twin - Selected Ambient Works Volume II (Warp, 1994): ilk SAW'dan bir kopuş: neredeyse hiç beat yok, saf doku, farklı uzunluk ve tınıda yirmi dört parça (CD baskısında). Müzik ilk anda daha az erişilebilir ama uzun dinlemede daha zengindir. Bazı parçalar huzurlu, bazıları derinden tedirgin edicidir. Birlikte elektronik müziğin duygusal yelpazesini dans pisti işlevselliğinin ötesine genişletirler.
Autechre - Amber (Warp, 1994): en sade ve teknik olarak en kesin ambient techno plağı. Booth ile Brown'ın besteleri karmaşık çok ritimli ilişkiler içindeki küçük ritmik hücrelerden ve başka hiçbir elektronik müziğe benzemeyen bir tını dağarından kurulur. Parçaların uzunlukları ve yapıları hiçbir pop ya da dans uzlaşımını izlemez; elektronik oda müziği gibi kendi içlerinde eksiksizdirler.
HOUSE ALBÜMÜ (1990'LAR-2010'LAR)
Daft Punk - Homework (Virgin, 1997): ticari olarak en başarılı house albümlerinden biri ve Fransız house'unun Chicago'nun sıcaklığını, Detroit'in kesinliğini ve pop şarkı yazarlığının dolaysızlığını sentezleyebileceğinin gösterisi. "Da Funk", "Around the World", "Revolution 909"; her biri eksiksiz bir house bildirisi. Albümün ticari başarısı house müziğin yapısal ilkelerinden ödün vermeden ana akım bir dinleyiciye sahip olabileceğini kanıtladı.
Burial - Untrue (Hyperdub, 2007): 2000'lerin eleştirmenlerce en çok övülen elektronik albümlerinden biri ve elektronik müziğin klasik soul ile gospelin duygusal ağırlığını taşıyabileceğinin gösterisi. Burial'ın kırık beat yapıları, perdesi kaydırılmış vokal sample'ları (R&B ve garage'dan) ve kentsel ses ortamlarının (yağmur, uzak trenler, metro istasyonu ambiyansı) ayrıntılı kullanımı olağanüstü duygusal yoğunlukta bir müzik yarattı. Geleneksel anlamda dans müziği değil; bir dans pistinde bulunmuş olmanın, kulüp kapandığında sabah dördün melankolisinin müziği.
Floating Points - Elaenia (Pluto, 2015): çağdaş elektronik müziğin caz, klasik ve house dürtülerini en eksiksiz sentezlediği albümlerden biri. Sam Shepherd'ın sinirbilim doktorası yapmış biri olarak arka planı kompozisyon yaklaşımını da besler; albümün parçaları dans pisti işlevine değil iç mantıklarına göre gelişir. Synthesizer'ların yanında canlı çalgılar; akustik ile elektronik hiyerarşisiz bir arada.
Techno ve house kanonu 20. yüzyıl sonunun büyük sanatsal başarılarından birini temsil eder: atılmış teknolojinin, siyah müzik geleneğinin ve yeraltı topluluğunun yapı taşlarından yeni bir müzikal halk dili yaratılması. Bu temel albümler, dans pistlerini doldurmak ve sabaha kadar süren partileri beslemek için yapılmış tümüyle işlevsel bir müziğin gerçek bir sanatsal hırsa nasıl ulaştığını, kendi estetiğini, kendi güzellik ve derinlik duygusunu ve canlı yeni işler üretmeyi sürdüren kendi yenilik geleneğini nasıl geliştirdiğini belgeler.